شمارهٔ ۷۷ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دل‌سوختگان می‌خواهد که تحت هیچ شرایطی به او تکیه نکنند و از او کمک نخواهند. او همچنین تأکید می‌کند که در زمان سحر، نباید به دعاهایی که از ته دل به سوی او می‌آیند، پاسخ مثبت دهد یا آنها را مورد توجه قرار دهد. به‌عبارتی، علامت‌دهی به ناتوانی در پاسخ‌گویی به نیازهای دیگران است.