شمارهٔ ۲۱ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب التاسع: فی السفر و الوداع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مدهوش تو را ترانه ای بس باشد
سودای تو را بهانه ای بس باشد
در کشتن من چه می کشد چشم تو تیر
ما را سر تازیانه ای بس باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از عشق و دلتنگی خود برای معشوق سخن می گوید. او می‌گوید که عشق و آرزوی معشوق برایش کافی است و حتی درد و عذابی که چشمان محبوبش به او می‌دهند، نشان از عشق عمیق اوست. در نهایت، با زبانی شاعرانه بیان می‌کند که همین احساسات و عواطف برای او کافی است.