شمارهٔ ۲۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر از غم و شادی سخن می‌گوید. او می‌گوید که غم، مانند لباسی بر دل او نشسته و شادی، به دلیل وجود محبوبش در دلش جا دارد. اگر محبوب غمی داشته باشد، آن غم به دل او نیز منتقل می‌شود و اگر او دلی غمگین داشته باشد، این غم به خاطر محبوبش است. به طور کلی، رابطه عمیق میان شادی و غم در زندگی او به تصویر کشیده شده است.