شمارهٔ ۳۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از عشق و درد ناشی از آن سخن می‌گوید. او آرزو دارد که غم محبوبش را با خود همراه کند و می‌گوید اگر چنین شود، چه خوب خواهد بود. او به دلش دستور می‌دهد که این غم را بپذیرد و زمانی که به درون خود نگاه می‌کند، می‌بیند که غم محبوبش در وجود اوست.