شمارهٔ ۳۶ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / الباب التاسع: فی السفر و الوداع / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مسکین دل من که رای دارد با غم
در سینه همیشه جای دارد با غم
غمهای تو کوه را درآرد از پای
کاهی چه بود که پای دارد با غم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر از احساس عمیق غم و اندوهی که در دل شاعر وجود دارد سخن می‌گوید. شاعر می‌گوید که دلش همیشه با غم پر است و این غم آن‌قدر سنگین است که می‌تواند کوه‌ها را نیز به زمین بیندازد. او به نوعی به بی‌اهمیتی غم‌هایش (که به اندازه کاهی هم نیستند) اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که این درد و اندوه در او جاودانه است.