شمارهٔ ۱۷ اوحدالدین کرمانی
اوحدالدین کرمانی / رباعیات الحاقی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
[چندین مخور افسوس] که نتوان دانست
می باش به ناموس که نتوان دانست
خالی شو و از سر تکلّف برخیز
پای همه می بوس که نتوان دانست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عمیق و ناامیدی اشاره دارد. شاعر از غم و افسوس می‌گوید که نمی‌تواند برخی از واقعیات زندگی را درک کند. او دعوت می‌کند که از ظاهر و تظاهر دور شویم و به حقیقت‌ها بپردازیم. در نهایت، شاعر بر اهمیت ارادت و احترام به دیگران تأکید می‌کند، حتی اگر نتوانیم همه چیز را بفهمیم.