شمارهٔ ۲۳ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر می‌گوید که در دنیای پر از درد و رنج، کسی را پیدا نمی‌کند که از غم و اندوه رهایی یافته باشد. او از وضعیت بد اجتماعی انتقاد می‌کند و می‌پرسد که تا چه زمانی باید دیگران را سرزنش کرد در حالی که آن‌ها خودشان قادر به تغییر شرایطشان نیستند. در نهایت، اشاره دارد که افراد در وضعیتی قرار دارند که خودشان نمی‌توانند بر روی سرنوشت خود تأثیر بگذارند.