شمارهٔ ۷۹ اوحدالدین کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

اگر یک لحظه به عدم و نیستی آگاه شوی، به ارزش و واقعیت هستی خود پی می‌بری و در واقع به مقام عدم می‌رسی. تو در حقیقت ناآگاهانه در حال حاضر غایب هستی، اما اگر به این غیبت آگاه شوی، به حضور واقعی خود پی خواهی برد.