غزل شمارهٔ ۱۹۷ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و دشواری‌های ناشی از آن سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که کسی نتوانسته احساسات و رازهای دلش را بیان کند و هر کس که به عشق او توجه کرده، به عمق آن نرسیده است. شاعر از ناکامی در یافتن خوشبختی و ارتباط واقعی با معشوق سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که افراد نمی‌توانند به درستی درک کنند که عشق چه تاثیری بر زندگی و احساسات او گذاشته است. همچنین، شاعر به تنهایی و ناگفته‌های دلش اشاره می‌کند و ابراز می‌کند که چگونه عشق او باعث درد و رنج است.