غزل شمارهٔ ۶۱۳ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تصویر کشیدن احساس شاعری است که به عشق و زیبایی می‌پردازد. شاعر به کمان ابرو و اثرات آن بر دل و جان انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که زیبایی و جذابیت فرد مورد نظرش (حسن) او را به تیر می‌زند و روحش را به تسخیر درمی‌آورد. شاعر احساس می‌کند که عشق او را به شدت رنج می‌دهد و او را لاغر و ناتوان کرده است. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که هیچ راهی جز تحمل این عشق و سازش با آن ندارد.