غزل شمارهٔ ۶۴۷ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوست خود که به کاروانی می‌پیوندد و از شهری به نام "لامکان" بیرون می‌آید، صحبت می‌کند. او پس از تغییر لباس و هویت، به وضعیت‌های مختلفی در می‌آید و به شخصیت‌های معروف مانند "لیلی" و "مجنون" شباهت پیدا می‌کند. دوست با استفاده از مواد مختلفی مانند کافور، زنجبیل، عسل و روغن، معجونی آماده می‌کند که می‌تواند دردها را درمان و زهرها را بی‌اثر کند. اوحدی، که نام شخصی در شعر است، از این معجون می‌چشد و به حالت دیوانگی می‌رسد.