غزل شمارهٔ ۷۱۲ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از محتوای عاشقانه و آرزویی برخوردار است. شاعر به وصف زیبایی یک معشوق می‌پردازد که زلفش در دستان او پیچیده شده و محبتش جان او را گرفته است. او از آمدن خوشبختی و فرصت‌ها سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که دلبر پنهانش در بازار محبت حاضر شده است. شاعر به وضعیت عاشقانه و درد و رنج‌هایی که برای عشق تحمل کرده، اشاره می‌کند و از زیبایی‌های عشق و زشتی‌های دنیای خارج می‌گوید. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که با وجود سختی‌ها، عشق و تعلق خاطر به معشوق ارزشمند است و باید از زیبایی‌های عشق بهره‌برداری کرد.