غزل شمارهٔ ۷۳۹ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شادی و سرور می‌پردازد و شخص گوینده از حال و هوای خوشی که دورش را احاطه کرده سخن می‌گوید. او از معشوق خواهش می‌کند که به خاطر زیبایی و خوشحالی‌اش شمع را روشن کند تا نشان بدهد که چقدر خوشحال است. در اینجا، از زیبایی گل‌ها و خوشمزه‌گی میوه‌ها هم صحبت می‌شود که به خوشی و زندگی شیرین اشاره دارد. همچنین، به غصه‌هایی که دیگران از حسرت می‌خورند، اشاره می‌شود و گوینده احساس می‌کند که خود از این غصه‌ها رها شده است. این شعر در کل به تجلی زیبایی، خوشی و رهایی از غم‌ها می‌پردازد.