غزل شمارهٔ ۷۴۷ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دلبری می‌نگرد که پس از جدایی، به یاد او بوده و حالا که از او دور شده، به بررسی رفتارهای او می‌پردازد. شاعر از او می‌پرسد که با چه کسی خوش می‌گذرانده و آیا به او سلامتی فرستاده یا دشنام داده است. او همچنین به این موضوع اشاره می‌کند که چگونه دوستی‌های جدید را پذیرفته ولی دوستان قدیمی را فراموش کرده است و از این رفتار او ناراحت است. در نهایت، شاعر اشاره می‌کند که اگرچه او ممکن است در سفرش به کسی علاقه پیدا کرده باشد، اما هیچ نامه‌ای به او ننوشته و به این ترتیب، رفتار او را مورد قضاوت قرار می‌دهد.