غزل شمارهٔ ۸۶۳ اوحدی مراغه‌ای

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر ایرانی، اوحدی مراغه‌ای، به بیان احساسات عاشقانه و اندوه‌های دل می‌پردازد. در این اشعار، شاعر از محبوب خود می‌خواهد که سخنانی شیرین و دلنشین بگوید. او از کمبود محبت و نزدیکی به معشوق ناراحت است و از او می‌خواهد تا دلایل غم و سکوتش را با او در میان بگذارد. شاعر به شدت تحت تأثیر عشق قرار دارد و احساساتش را به زیبایی و با استفاده از زبان مجاز و تمثیل بیان می‌کند. او همچنین، با اشاره به حال دل خود و نیاز به وصال، از محبوب می‌خواهد که همواره او را به یاد داشته باشد.