رباعی شمارهٔ ۱۰۱ اوحدی مراغه‌ای
اوحدی مراغه‌ای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دست به نگار تو مرا کشت دگر
آه! ار نشود وصل توام پشت دگر
نقشی عجبست بر دو دستت تا خود
حرف که گرفته‌ای در انگشت دگر؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بیان می‌کند که عشق و ارتباط او با محبوبش به گونه‌ای است که حسرت و درد جدایی را احساس می‌کند. او از کشتن خود به دست محبوبش سخن می‌گوید و در پی وصالی است که ممکن نیست. همچنین، به نقش و رمز و رازهایی که در انگشتان محبوبش وجود دارد اشاره می‌کند، که نشانگر عمق ارتباط آنهاست و به نوعی بیانگر حرف‌هایی ناگفته است.