رباعی شمارهٔ ۳ اوحدی مراغهای
اوحدی مراغهای / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هستیم به امید تو چون دوش امشب
بر آمدنت بسته دل و هوش امشب
زان گونه که دوش در دلم بودی تو
یارب! که ببینمت در آغوش امشب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از انتظار و امید دیدار محبوب سخن میگوید. او شب را به یاد شب گذشته و حالتی که محبوب در دلش داشته، توصیف میکند و آرزو دارد که امشب بتواند محبوبش را در آغوش بگیرد.