شمارهٔ ۱۰۲ امیر پازواری
مسافر راه کربلا مه یارون!
درمونده‌ی شه عشقِ آقامه یارون!
مجنون بیابون و صحرامه یارون!
محنتْ‌کَشِ اینْ کهنه دنیامه یارون!
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
مسافر راه کربلا هستم،ای یاران! / درمانده‌ی عشق آقای خود هستم‌ای یاران! مجنون‌وار، آواره‌ی بیابان هستم‌ای یاران! / جورکش این دنیای کهن هستم‌ای یاران!