شمارهٔ ۱۵۱ امیر پازواری
خجیره کیجا، هیٰا هیٰا شُومّی کو
گندم به دِرُو، بینج بَنِشٰا شومّی کو
کره سنگه دشت، بارگیرمه خاطِر تو
اراده به کوه دارمه، نَشُومَهْ بی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ای دختر زیبا، با هم به کوه (ییلاق) می‌رویم / پس از درو کردن گندم و نشای برنج به کوه می‌رویم به خاطر تو در دشت کره سنگ بار و بنه بر جای می‌نهم / اراده‌ی رفتن به کوه (ییلاق) دارم ولی بی تو نمی‌روم