شمارهٔ ۱۶۲ امیر پازواری
بلنده نفارْ نیشتمه ایروونه
زنگ چمرْ و سَرْوِنگ ساربونه
هر کسْ مشتلقْ بیاره مه جوُونه
کنارهْ نقره گیرمه شاهِ مردونه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در نپار بلند ایروان نشسته‌ام / درای زنگ و گُل بانگ ساربان به گوش می‌رسد هر کس مژده‌ی دیدار جوانم را بیاورد / آستانه‌ی درِ شاه مردان را به نقره می‌گیرم