شمارهٔ ۱۸۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

خنده خنده با من به نقل داستانی آغاز کرد / ذرّه ذرّه الماس به درون دلم پاشید می‌روم که مهره‌ی نرد به شش خانه‌ی تو بچینم / هنوز نچیده، می‌گویی برچین که پاشیده است