شمارهٔ ۱۹۱ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

چهره‌ی تو به زیبایی، چون گل آتشین است / من به درون آتش می‌روم، اگر آتش این است دهانت چون حلقه‌ی میم و لبت چون انگبین است / چرخ فلک از خرمن زلف تو خوشه‌چینی می‌کند چهره‌ات‌ای نگار من، چون گل آتشین بود خویش در آتش افکنم، آتش اگر که این بود حلقه‌ی میم آن دهان، لبت چو انگبین بود چرخ فلک ز خرمن زلف تو خوشه‌چین بود