شمارهٔ ۲۲ امیر پازواری
اَمیرْگِنِهْ کِهْ تِهْ چِشْ نَرْگِسِهْ یٰا جٰادْ؟
تِهْ بَرْفِهْ کِهْ هَرْ مٰاهِ هِلٰالْ بَوُو مٰادْ
مِهْ سُوتِهْ دِلِ دَنی‌رِهْ تُو هٰاکِنْ شٰادْ
چی بُونِهْ کِهْ تِهْ هٰادی مِنِهْ دِلِ دٰادْ؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: چشم تو نرگسین است یا جادو؟ / ابروی تو، هلال ماه را تیره و تار می‌کند دل سوخته‌ی از دست شده‌ام را شاد کن / چه می‌شود که تو داد دل مرا بدهی؟