شمارهٔ ۲۲۰ امیر پازواری
یا علی، گمّه بلندهْ ته آوازه
ته و ته خدایِ درْ همیشه وازه
د تا نُوجوونْ نیشتنهْ دَمِ دَرْوازه
حسن و حسین، جوون تازه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
یا علی می‌گویم آوازه‌ی تو بلند است (بلندآوازه‌ای) / درگاه کرم تو و خدای تو همواره گشاده است (به‌روی مردم) دو نوجوان، دم دروازه نشسته‌اند / حسن و حسین آن هر دو نوجوان‌اند