شمارهٔ ۲۴۳ امیر پازواری
ته زلفْ ره خدا لامْ اَلفْ لا بساته
زینتْ بَکردهْ تَنْ رهْ طلا بساته
عَقیقِ یَمْن، دُرِّ یکتا بساته
دُرّ ره به میُونِ صَدفْ جا بساته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
خداوند زلف تو را لام الف «لا» ساخته / تن تو را زینت داده چنان زرّینش ساخته چون عقیق یمانی و دُرّ یکتا ساخته است / و دُرّ را در میان صدف جای‌گزین کرده است