شمارهٔ ۲۴۸ امیر پازواری
خراکْ نَپرْسنی وُ مه حٰالِ زٰارهْ
گِلْ دَسّه، دلْ بی‌تو قرار ندارهْ
ته جٰادُوئهْ چشْ که فتنهْ سَرْدارهْ
یارَبّ که ترهْ ایزدْ نگاهْ بدارهْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
از خورد و خوراک و حال زارم نمی‌پرسی /ای دسته‌ی گل، دلم بی‌تو آرام ندارد چشم جادوانه‌ی تو سر فتنه دارد / الهی خداوند از تو نگاه‌داری کند