شمارهٔ ۲۵۵ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

تا به ساعد خود، قدرت قلم می‌دادی / عطّار در شگفت بود که چگونه از عهده‌ی حساب تو برآید لقمان را نسبت به کمال و دانش، تو استاد هستی / دیدم که بوعلی را تو دانش آموختی