شمارهٔ ۲۵۹ امیر پازواری
کَمنّه مشک و عنبر، عَرقْ گلویی
کَمُون برفه و مَستهْ چشْمونِ خویی
گوهر گله دیمْ، چیرهْ همه تَرْ بُویی
جان و سر و مالْ هَرْ سه کمّه گرویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
کمند تو مُشک و عنبر و عرق تو گلاب است / ابرویت کمانی و چشمان مستت خمارآلود است ای گوهر گُل‌رخسار، چهره‌ات شاداب است / جان و سر و مال، هر سه را برایت به گرو می‌دهم