شمارهٔ ۲۶۳ امیر پازواری
چَنّه هامجِمْ ته سرهیِ دیاری
چَنّه بشمارمْ ته گردنِ مرْواری
ش الله بمیره شی و شی مارو یاری
تو گَنهْ سرهْ هامجی مه دیاری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
چقدر در چشمانداز سرای تو قدم بزنم؟ / چقدر مروارید گردن تو را بشمارم؟ انشاالله که شوهر و مادرشوهر و جاری تو بمیرند / تا تو در سرای بزرگ، برابر دید من قررا گیری (قدم بزنی)