شمارهٔ ۲۷ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: دوران زندگیم به پایان رسید / می‌ترسم که حواله‌ی تیغ اجل، بر سر من باشد مرغ دل قفس می‌شکند، از جای خود پرواز می‌کند / روزی که من نباشم، چه کسی تیر جفای تو را آماج می‌شود؟