شمارهٔ ۲۸ امیر پازواری
اَمیرْ گِنِهْ اُونْطُورْ بِهْ تُو دٰارْمِهْ آزیز
یَعْقُوبْ بِهْ کَنْعُونْ شِهْ یُوسِفْرِهْ دَرْ آویرْ
اُونْسُونْ وَرْزِمْ تِهْ مِهْرْ، کَسْ نِدٰارِهْ آزیرْ
چیرهْ خُورْآسٰا، جِهُونْ هِشِنْدییهْ نیرْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر میگوید: چنان آرزومند تو هستم، /که یعقوب خواهان درآوردن یوسف خویش از کنعان است چنان به تو مهر میورزم که کسی اینگونه آرزو نمیکند / چهرهی خورشیدوش تو، جهان را نورافشانی کرده است