شمارهٔ ۲۷۳ امیر پازواری
اَرْ تَختِ سُلَیْمُونْ به منْ هادنْ جایی،
دَنی ره تمُومْ زر به منْ هادنْ جایی
اُونْمهْ که ته شأن ره دُومّهْ، یکتایی،
کافرْ بُونمْ گر تو بکت بو خدایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اگر در تخت سلیمان مرا جای بدهند / اگر زر تمام دنیا را یک‌جا به من بدهند. آن کسی هستم که شأن تو را به یکتایی می‌دانم، / کافر باشم اگر جز تو خدایی دیگر بدانم.