شمارهٔ ۲۸۴ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

هرگز دوری تو را نمی‌توانم تاب بیاورم، به تو مهر می‌ورزم که برای من‌به‌منزله‌ی پرستش و عبادت است. یعنی تو را مانند بت خود می‌پرستم. از دست تو که سینه‌ی من زخمین است / در پهلویت می‌خوابم که وسیله‌ی آسایش من است