شمارهٔ ۲۸۹ امیر پازواری
امیر گنه: دستِ فَلک وایی وایی!
نه آخرتِ کارْ هَکردمه، نه دنیایی
دار زرده وَلگمهْ پئیزه مایی
خالِ تکْ بَندمه، انتظارْمه وایی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
برگ زرد درخت (پژمرده) موسم پائیز هستم / در نوک شاخه به انتظار بادی، بند هستم