شمارهٔ ۲۹۱ امیر پازواری
چکنْ چکنْ چیرهْ عَرقْ یا گلُویی؟
یا اُوی حیاتِ چشمه‌یِ اُونْ دْ سویی؟
دهونْ حقّه‌یِ گوهرهْ، پریرویی
یاقوته که گمّه ارزهْ نُه کرویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
چکان چکانِ چهره، عرق یا گلاب است؟ / یا چشمه‌ی آب حیات، از آن دو سوی است؟ ای که پری‌رخساری، دهان تو درج‌گوهر است / و یاقوت است که می‌گویم: نه کرور می‌ارزد