شمارهٔ ۲۹ امیر پازواری
مِهْ جٰانْ! مِنْ تِرِهْ داٰرْمِهْ، تُویی مِرِهْ داٰرْ
مِنْ تِهْ دِلْ نَیٰازاٰرْمِهْ، تُویی نَیٰازٰارْ
تُو مِهْ مِهْرِبُونْ دُوسْ بُو! مِنْ تِهْ بِفٰادٰارْ
دِشْمِنْ پِرْ زننْ سَرْ بِهْ سَنْگْ، دیمْ بِهْ دیفٰارْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
ای جان! من از تو نگهداری میکنم، تو هم از من نگهداری کن یا،ای جان من! تو را دوست دارم تو هم مرا دوست بدار / من دل تو را نمیآزارم، تو هم (دل مرا) میازار تو یار مهربان من باش! و من به تو وفادار باشم / تا دشمن سنگ بسیار بر سر خود و روی به دیوار بزند