شمارهٔ ۳۲ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

یاد کن چون روی فرشی، بوریا نیم‌دار را! سیر گشتی، یاد کن بودی گرسنه پار را! زین سواری، یاد کن زنبیل و کوله‌بار را! چکمه پوشا! یاد کن پای پیاده، خار را! روی فرش (قالی) نشسته‌ای، بوریای پاره را به یاد آور! / امسال که سیر شده‌ای (سیر هستی)، گرسنگی پارسال را به یاد آور! ای که بر زین اسب سواری، کوله‌بار را به یاد آور! / چکمه پوشیده‌ای، خاری را که بر پایت می‌خلید به یاد آور!