شمارهٔ ۴۶ امیر پازواری
امیرْ گنه: هر کسْ عَقْلْ دارنه هَدیوَسْ
ناکسْ مَردِمُونْ رِهْ هرگز نَوْنِهْ شِهْ کَسْ
پِرْ حَیفِهْ کَسْ ناکَسْ ره بَوُوئه شِهْ کَسْ
هَموُنْ ناکَسِهْ، ناکَسِهْ ناکَسِ کَسْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گوید: هر کس عقل و فراست (هدایت شده) دارد / هرگز مردم ناکس را خویش و قوم خود نمی‌خواند بسیار ستم است که کسی ناکس را خویش خود بخواند / زیرا ناکس همان ناکس است، خویش ناکس هم ناکس است