شمارهٔ ۴۷ امیر پازواری
اَگِرْ مُسَلْمُونی، نَکِنْ مه سَرِقَسْ!
اینْ عشقْ نامنه دَسِّهْ وُ ناتِنِهْ دَسْ
اینشهْر همه یارْ دارِنْ وُ قَومْ، اَدی کَسْ
مه یار تُویی، مه قومْ تویی، تُویی مه کَسْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اگر مسلمانی، آهنگ جان من مکن! / این عشق نه به (از) دست توست و نه به (از) دست من در این شهر همه کس خویش و یار، و دیگر کس را دارند / یار من تویی، خویش من تویی و کس من هم تویی