شمارهٔ ۵ امیر پازواری
مِثْلِ مَسًهْ گُوکی دٰایِمْ چٰاقِهْ کیجٰا
گٰاهی بِهْ یَیْلٰاقْ، گٰاهی قَشْلاقِهْ کیجٰا
عٰاجِهْ گِرْدِنْ وی چی اِسْپِهْ سٰاقِهْ کیجٰا
خُوبُونْ پِرْنِهْ، وَلی کِهْ طٰاقِهْ کیجٰا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
مانند (گاو کوهی) سرمست و همواره فربه است، دختر / گاهی در سردسیر و گاهی در گرمسیر میگذراند، دختر