شمارهٔ ۶۳ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سه سر جوجه‌ی زیبا و شادابی داشتم / یکی را باز شکاری ربود و یکی را شغالک یکی مانده بود که در بهار آوازه‌خوانی کند / آن‌هم پای دیواری افتاده و جان می‌کند سه جوجه داشتم شاداب و پروار یکی شد طعمه‌ی باز جفاکار یکی را هم شغال زشت و مکار ربود از چنگم آن شیّاد طرّار یکی باقی که هنگام بهاران بخواند بهر من آواز بسیار فتاده بس غم‌انگیز و دلفگار به حال نزع اندر کنج دیوار