نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۵ امیر پازواری

امیر پازواری / دوبیتی‌ها

امیر گنه: مه دِلْ‌رِهْ بئیتهْ ته واکْ

بئیتِهْ تنه واک وُ، وَرِهْ به شه خاکْ

اَنْدی تمنّا دارْمِهْ دَرگاهِ لُولاکْ،

ته چیرْ نَشّنه هرگز آبِ رُو به خاکْ

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: غم و اندوه تو دلم را فرا گرفته و اندوه و وحشت تو را در آن انباشت و با خود به گور می‌برد امیر می‌گوید: غم و اندوه تو دلم را فرا گرفته / و اندوه و وحشت تو را در آن انباشت و با خود به گور می‌برد آن‌قدر به درگاه لولاک خواهش می‌کنم / که آبروی تو را هرگز به خاک نریزد (که چهره‌ات آب‌روی بر خاک نریزد)