شمارهٔ ۷۴ امیر پازواری
یا علی گمّهْ سُو دَکفهْ منه دلْ
اُونطورْ بشکُفهْ، سرخ وُ سفیدْپییونْ گلْ
هَرْ کَسْ اَسْمِ علی رهْ بییارهْ شه دلْ
علی با له ماس بُونهْ قیامتِ پلْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
«یا علی» می‌گویم تا دل من روشن شود / آن‌گونه که مانند گل سرخ و سپید شکوفا شود هر کس نام علی را از درون دل جاری سازد / علی وی را در سر پل صراط دست‌گیری می‌کند