شمارهٔ ۷۵ امیر پازواری
امیر گته: یک‌باری جُوون بَووئمْ
کرهْ سنگهْ دَشتِ باغبُونْ بَووئمْ
ته مه لیلی وُ من ته مجنون بَووئمْ
ته هَرْ دِ وَرِ زلفِ قرْبُون بَووئمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
امیر می‌گفت: [ای کاش] یک‌بار جوان بشوم / باغبان دشت کره سنگ شوم تو لیلی من و من مجنون تو می‌شدم / قربان هر دو سوی زلف تو می‌شدم