شمارهٔ ۷۶ امیر پازواری
رُخصتْ هاده که من ته قربونْ بَئوئمْ
نَخْجیرِ شکارِته مُژگوُنْ بَئوئمْ
تیرِ مژه‌یِ پیشْ جهْ نشُون بَئوئمْ
شیدایِ شکارِ اَرْغووُنْ بَئوئمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
اجازه بده که قربان تو شوم / و شکار مژگان تو شوم پیش نشان (آماج) تیر مژگان تو شوم / شیدای شکار ارغوان تو شوم