شمارهٔ ۷۷ امیر پازواری
اسیرِ زلفِ عَنبرْاَفشونْ بئوئمْ
سییُو چشمونِ وَرْجهْ قربُونْ بَئوئمْ
آهویِ تنهْ سُنْبلستونْ بَئوئمْ
افتاده‌یِ ته چاهِ کَنْعونْ بَئوئمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
گرفتار زلف عنبرافشان تو شوم / قربان چشمان مشکین تو شوم آهوی سنبلستان تو شوم / فروافتاده در چاه کنعان تو شوم