شمارهٔ ۷۹ امیر پازواری
مه دلْ همه خانهْ ته قربونْ بَووئمْ،
ته خوانِ کرمْ جهْ سیرِ نونْ بَووئمْ
ته وارنگهْ جارِ باغبونْ بَووئمْ،
تَرْسمّه نُوینمْ وُ قربُونْ بَووئمْ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
و باغبان با درنگستان تو شوم / میترسم آن روز را نبینم و فدا شوم