شمارهٔ ۹ امیر پازواری
مشکی به ته دوش کلا بزوئه چی سخت
یا زنگی به گِلِ افتو هپاته رخت
امیر گِنِهْ: طالع که من دارمه این وخت
نلّنه فلک، دوس گنه ورکشی رخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
(زلف) مشکین به روی دوش تو سخت فراهم آمده / و یا زنگی به گُلِ آفتاب (چهره‌ی درخشان) رخت افکنده است. امیر می‌گوید: اکنون که بخت به من روی آورده / فلک مانع می‌شود و دوست می‌گوید: از این جا رخت برکش (سفر کن).