شمارهٔ ۱۰۸ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

امیر می‌گوید: گرد قمر (قمر گرد) تو در خسوف است / اژدر بر سر گل کلاف کشیده است مژگان را خنجرآسا از نیام بیرون کشیدی / که پیوسته دل سوخته‌ی مرا می‌شکافد نمی‌دانم که این فتنه برای چیست‌ای دل‌فریب؟ / چشم تو بر لاف و فریبندگی، بلا را هنر خود کرده است. عشق دوست، دل مرا به فریب درافکنده است / لاف مزن‌ای دوست که خوبان را وفا خلاف است