شمارهٔ ۱۳۱ امیر پازواری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

تا آن‌گاه که خورشید برپاست، دل تو در کنار من باد (باشد)! / آن‌قدر که خورشید می‌دمد، خامه‌ی تو به کار (فرمانده) باد (باشد)! اشتر به قطار و زر تو به خروار باد (باشد) / اگر خدا بخواهد، دولت و دارایی همواره یار تو باشد (باد) گردش چرخ و فلک به گردش گاه تو بگردد! / دولت و مکنت تو در اوج آسمان‌ها با خورشید هم‌کار باد! تا گاوگردون، شب و روز بر پشت ماهی سوار است / تا آن‌روز گیر و دار تو، آشکارا باد!